Propuesta ganadora para la ordenación del Puerto de Vigo: PEIRAO XXI.
Con una semana de retraso ayer la autoridad portuaria de Vigo dio a conocer el resultado del Concurso Internacional de Ordenación del área central del Puerto de Vigo:
Así pues, de los 18 proyectos presentados en el concurso, el reconocido arquitecto Jean Nouvel (con obras tan conocidas como la Torre Agbar de Barcelona o el Insituto del Mundo Árabe de París) será el encargado de diseñar el lavado de cara que sufrirá el puerto vigués.
El proyecto está basado en 3 importantes actuaciones:
Otras actuaciones previstas en el proyecto serán: el denominado “Pueblo de actividades”, que constará de pequeños bloques de granito destinados a restaurantes, bares y establecimientos comerciales; el puente de libreros, que se convertirá en una pequeña calle comercial al segundo nivel del Centro Comercial de A Laxe; la piscina, que se elevará con respecto al nivel del muelle para crear la impresión de estarse bañando en el mar; el jardín de las mareas; el centro de talasoterapia y el museo.
De los proyectos que se presentaban al concurso éste fue mi favorito desde el principio. Yo soy contrario a la realización de edificios de más de cinco alturas en primera línea de mar, ya que Vigo al ser con pendiente ascendente debería tener los edificios escalonados. En este proyecto se ve claramente que el monolito y el puente que unirá Colón con el puerto harán un efecto pantalla y eliminarán las vistas al mar en muchos puntos de la ciudad. A pesar de ello, como parece que el proyecto es inevitable, de entre todos ellos el que prefiero que tape vistas es Peirao XXI.
Sin embargo, auque de todos los proyectos presentados, éste era mi favorito, hay algunos puntos oscuros que sería bueno que fueran explicados con mayor claridad.
El primero de ellos es saber si toda esta actuación dañará gravemente la ría de Vigo (ya de por sí bastante deteriorada). Es curioso que el plan de saneamiento de la ría de Vigo no estará finalizado para antes del 2010, fecha en la se tiene planeado terminar el proyecto del puerto. Lo primero es lo primero.
Lo segundo es saber si los usos y reformas que se plantean en el proyecto son los adecuados ya que en el proyecto presentado éstos son todavía una incógnita.
Lo tercero es saber si todo este macroproyecto se lleva a cabo y en qué totalidad, ya que su uso como trampolín de Abel Caballero a la Alcaldía de Vigo es más que evidente.
Y por último, la sensación de pelotazo urbanístico que planea sobre todo el proyecto. Sobre ésto hay un interesantísimo artículo publicado en el Faro de Vigo por Xosé Luis Méndez Ferrín que os reproduzco a continuación:
"A Autocracia Portuaria.
Antes, non hai moitos anos, existía un organismo chamado "Junta de Obras del Puerto" e este era soberano e todopoderoso no seu territorio.
Nas nosas grandes cidades portuarias (Coruña, Vigo) amosaba a súa excepcionalidade e a súa independencia do municipio erguendo grandes muros e verxas espectaculares que separaban o porto da poboación civil. Nestas grades de ferro detíñase o poder do Concello e "Obras del Puerto" só rendía contas, cun grao alto de discrecionalidade, a Deus e ao Ministerio.
Por aquel tempo, "Obras del Puerto" como o seu venerábel nome indicaba, atendía á construcción e manteñemento de docas, molles, dársenas, peiraos, ás edificacións dedicadas aos servizos do tráfico natal, ás infraestructuras de comunicación co continente, ao parque de guindastres e diversa maquinaria, ás estacións marítimas de pasaxeiros e todas esas cousas, e mantiña plantilla de funcionarios e colla de carga e descarga de alta competencia profesional.
Logo, "Obras del Puerto" desapareceu para deixar paso ao ente dito "Autoridade Portuaria" que, coa mudanza de nome, non perdeu nada dos seus poderes absolutos e omnímodos sobre o territorio marítimo-terrestre que lle é asignado. É aí o intre no que os vastos espazos forais administrados pola Autoridade Portuaria chegan a ser obxecto de desexo dos especuladores inmobiliarios e dos comerciantes especializados en parasitar as concesións públicas.
Do lado de alá das grades de ferro non hai incómodos concelleiros nin alcaldes que teñan que ser persuadidos (ás veces moi custosamente) nin partidos que teñan medo da opinión pública nin veciñosorganizados e ruidosos nos plenos. No interior da Autoridade Portuaria non hai público que poida constituírse en asemblea: está prohibido o paso.
Todo aló é cociñado co máximo sixilo, e a Autoridade comunícase coas masas da cidade mediante anuncios publicitarios carísimos que pagamos os contribuíntes. No caso que eu mellor coñezo, o de Vigo, a Autoridade Portuaria chega a se burlar da Lei de Normalización e o galego deixa de existir nos espazos que a grande grade demarca. As grades de ferro da Autoridade Portuaria marcan unha fronteira entre a vida política normal e o puro autoritarismo. "Yo", di Abel Caballero ao se referir ao Porto de Vigo.
Daquela o soño do especulador encárnase na realidade. Dado que en territorio municipal existen plans, eleccións, normativas, goberno e oposición, prensa e debates, o ideal do especulador faise gozosa realidade no Porto, onde se poden facer obras de caracter privado e sen máis trámite que a aquiescencia da Autocracia portuaria. A entidade estatal que antano se ocupaba do Porto en tanto que espazo de interese xeral e público, agora convértese en xestora de solo urbanizábel e en árbitro de múltiples empresas privadas de caracter lucrativo e sen relación coa actividade portuaria.
Como o mar é de todos, o proxecto estrela é o recheo interminábel e ad libitum.
Os barcos, a actividade pesqueira e as necesidades do comercio marítimo pasan a ser simples pretextos para a verdadeira función do Porto que é o subministro de solo e a especulación.
Agora, a Autocracia Portuaria foca os seus designios, despóticos aínda que non ilustrados, á cesión de metros cadrados infinitos aos particulares. Instalacións fabrís e mercantís non portuarias, oficinas coma as da Zona Franca, depósitos de automobeis, moi axiña unha depuradora, sen tardar torres acristaladas para apartamentos, hoteis, centros comerciais, parques temáticos, restaurantes, isto é: a propiedade pública dos portos como o de Vigo está a punto de se volatilizar coma tal diante dos nosos ollos e de ser privatizado (xa o está sendo) con grave dano engadido para o medio ambiente natural da Ría.
O "Plan de Usos do Porto de Vigo" de Abel Caballero é isto e moito máis. Na Coruña van pola mesma liña pero seguindo unha diferente traxectoria que pasa polo chamado Porto Exterior."
Fuentes:
- Faro de Vigo.


8 comentarios:
Partiendo de la base de que el proyecto ganador es un buen proyecto (no lo conozco en profundidad), lo que sí está claro es que no se han cumplido las bases del concurso.La geometría general y los usos por zonas eran obligatorios, y este proyecto, al igual que el 2º premiado, incumplen totalmente las bases, siendo un agrabio comparativo para todos aquellos concursantes que sí cumplieron dichas bases. Lo peor: mucho tiempo y dinero empleado para perder la ilusión por los procesos limpios...
En algún foro lei el rumor de que Xerardo Estévez es amigo de Abel Caballero. Si eso es cierto y lo que tú añades también, parece que este proyecto ya tenía un ganador de antemano. Y ése era un arquitecto de reconocido prestigio en el mundo entero: Jean Nouvel.
al que además, dejaron sin proyecto en el puerto de A Coruña, cuando de una manera injustificable se adjudicó a Cesar Portela...
HOla Leonardo...Sabes si todavia sigue expuesta la maqueta del proyecto?
No, la exposición hace meses que fue retirada. Aunque igual vuelven a exponer la maqueta ganadora, nunca se sabe.
ok gracias!
Toda obra emblemática es controvertida.
La arquitectura moderna se sustenta en lograr que volúmenes y espacios se integren armoniosamente en su entorno. Un edificio es bello si logra convertirse en parte del paisaje, si es capaz de aliarse con el medio urbano fundiéndose equilibradamente con él. Sin rupturas ni discordancias.
No obstante, algunos consideran que la envergadura y proporciones del edificio de Nouvel son excesivas o que el lugar de su ubicación no es el más idóneo. Hablamos de una obra de 80 ó 90 metros de altitud, de todos modos el gran arquitecto Santiago Calatrava acaba de levantar una gran torre de estilo organicista en plena bahía de Malmoe y edificios similares se han construido en ciudades costeras de todo el mundo. Además nadie mejor que el arquitecto para decidir que proporciones son las adecuadas al proyecto que ha diseñado.
También su estética vanguardista y arriesgada se señala como poco acertada. Eso mismo se dijo del Palacio de la Ópera de Sydney firmado por Jorn Utzon y hoy en día sus blancas carcasas superpuestas precipitándose hacia el mar son emblema de Sydney y de Australia. Lo mismo ocurrió con el Museo Guggenheim de Bilbao cuyo edificio de titanio se calificó de horroroso mamotreto y hoy es icono arquitectónico mundial.
Vigo, como otras ciudades importantes, necesita de un referente, un sello por la que sea reconocida internacionalmente.
Por lo espectacular de su concepto, por la grandiosidad de su visión y por la amplitud de su planteamiento creo que de llevarse adelante el proyecto de Nouvel Vigo habrá encontrado el suyo.
Como la Torre Agbar otea el Mediterráneo desde Barcelona, el Monolito Celta de Nouvel mirará orgulloso al Atlántico desde Vigo. Orgulloso de la ciudad a la que representa y de la vitalidad y dinamismo de sus ciudadanos. En fin, sólo espero que intereses cicateros o la estrechez de miras no arruinen este proyecto como ha ocurrido en otras ocasiones en nuestra ciudad.
Un saludo.
Jean Nouvel parece-me um bo arquitecto e o proxeto mui interesante, por atrevido e por a beleza do edificio inspirado num menhir celta, Vigo gañaria con ista intevención sen lugar a duvidas.
Publicar un comentario en la entrada